مصرف هنوز به تعادل نرسیده است.
بخشی از این مسئله به فشارهای اجتماعی و تغییر سبک زندگی برمیگردد. رقابت نانوشته برای «بیشتر داشتن» گاهی جای «بهتر مصرف کردن» را میگیرد. شبکههای اجتماعی، تبلیغات و الگوهای مصرفی جدید، بدون آموزش کافی، میتوانند رفتارهای ناپایدار را تقویت کنند. در شهری مثل ساری که منابع طبیعی ارزشمندی دارد، این موضوع حساستر میشود.
مدیریت مصرف فقط یک تصمیم فردی نیست؛ یک مسئولیت شهری است. آموزش از خانواده و مدرسه شروع میشود و با سیاستگذاری شهری، اطلاعرسانی و الگوسازی ادامه پیدا میکند. اگر مصرف در ساری آگاهانهتر شود، هم اقتصاد خانوادهها متعادلتر میشود و هم شهر نفس راحتتری میکشد. آینده ساری به انتخابهای کوچک امروز ما وابسته است.