چرا ساختوساز در ساری گاهی بیقاعده است؟
ساختوساز یکی از نشانههای رشد شهری است، اما وقتی قاعدهمند نباشد، بهجای پیشرفت، بینظمی میآورد. در ساری، گاهی با ساختمانهایی روبهرو میشویم که نه با بافت محله هماهنگاند، نه به ظرفیت خیابان و زیرساخت توجه کردهاند. این بیقاعدگی فقط یک مسئله بصری نیست؛ روی کیفیت زندگی، ترافیک، امنیت و حتی روابط همسایگی اثر میگذارد.
یکی از ریشههای این وضعیت، فشار اقتصادی و سرعت بالای ساختوساز است. وقتی زمین و مسکن به کالای سرمایهای تبدیل میشود، اولویت از «کیفیت» به «حداکثر استفاده» تغییر میکند. نتیجهاش ساختمانهایی است که بدون توجه کافی به نور، پارکینگ، دسترسی و فضای سبز بالا میروند. در ساری، این شتاب گاهی از نظارت جلو میزند و قواعد عقب میمانند.
عامل دیگر، ناهماهنگی در سیاستگذاری و اجراست. قوانین وجود دارند، اما اجرای یکنواخت و شفاف آنها همیشه دیده نمیشود. همین شکاف باعث میشود برخی پروژهها با استثنا جلو بروند و حس بیعدالتی شهری شکل بگیرد. وقتی شهروند ببیند قاعده برای همه یکسان نیست، اعتمادش به نظم شهری کاهش مییابد.
بیقاعدگی ساختوساز در نهایت به شهر برمیگردد. محلههایی شلوغتر، خیابانهایی تنگتر و فضاهایی خستهکنندهتر شکل میگیرد. ساری برای آیندهای متعادل، به ساختوسازی نیاز دارد که هم سودآور باشد و هم مسئولانه؛ ساختوسازی که به شهر احترام بگذارد، نه فقط به مترمربع.
