من همیشه فکر میکنم آینده هر شهری از پشت نیمکتهای مدرسه شروع میشود. ساری هم از این قاعده جدا نیست. وقتی در خیابانهای شهر قدم میزنم و به چالشهایی مثل ترافیک، کمبود فضای سبز، یا معماری نامنظم فکر میکنم، خیلی زود ذهنم برمیگردد به یک نکته ساده: این مشکلات در رفتار و انتخابهای نسل امروز ریشه دارد، و آن نسل در مدرسه شکل میگیرد.
اگر آموزشوپرورش در ساری به خوبی عمل کند، آینده این شهر روشنتر خواهد بود. مثلاً دانشآموزی که امروز آموزش میبیند تا مهارت کار گروهی داشته باشد، فردا در اداره، شرکت یا کسبوکار خودش مسئولتر رفتار میکند. یا نوجوانی که در مدرسه با موضوع محیطزیست آشنا میشود، بعدها در محلهاش به پاکیزگی و نگهداری از فضای سبز اهمیت بیشتری میدهد.
واقعیت این است که مدرسه فقط یک ساختمان نیست؛ قلب رشد اجتماعی شهر است. در ساری، هر محلهای که مدرسه قویتری دارد، معمولاً آینده بهتری هم دارد. کیفیت تدریس، امکانات پایه، نگاه مدیران، حمایت از معلمها و برنامههای مدرسه، همه در کنار هم تعیین میکنند نسل بعدی این شهر چطور فکر کند و چطور رفتار کند.
در همین ساری خودمان، خیلی از مشکلات شهری ریشه فرهنگی دارند. بیتوجهی به قانون، کمکاری در حفظ محیطزیست، کمبود مشارکت محلهای، همه چیزهایی هستند که اگر در مدارس درست آموزش داده شوند، چند سال بعد اثرشان را در خیابانها خواهیم دید. به همین دلیل، وقتی از توسعه ساری حرف میزنیم، نمیتوانیم نقش آموزشوپرورش را نادیده بگیریم.
حقیقت مهم این است که معلمها ستونهای نامرئی شهرند. اگر از آنها بهتر حمایت کنیم، امکانات بیشتری بدهیم و برنامههای آموزشی را بهروز کنیم، میتوانیم مطمئن باشیم آینده ساری در دست افرادی قرار میگیرد که آگاهتر، مسئولتر و امیدوارترند.
شاید وقت آن رسیده باشد که وقتی از آینده ساری حرف میزنیم، قبل از هر چیز به این فکر کنیم که آینده از کلاس درس شروع میشود. شما چه تجربهای از مدارس ساری دارید؟ نظرتان را در بهساری بنویسید تا درباره آینده شهر بیشتر گفتوگو کنیم.