پارکهای ساری؛ محلی برای آرامش یا فراموشی؟
پارکهای ساری از معدود فضاهایی هستند که هنوز میتوان در آنها نفس راحت کشید و از شلوغی شهر فاصله گرفت. از پارک ملل با دریاچهی آرام و مسیرهای پیادهرویاش گرفته تا پارک ولایت که خانوادهها عصرها در آن جمع میشوند، این فضاها نقش مهمی در روحیهی مردم دارند. اما پرسش اینجاست؛ آیا واقعاً از این فرصت برای آرامش استفاده میکنیم یا کمکم این پارکها هم به فراموشی سپرده میشوند؟
در سالهای اخیر، پارکهای محلهای زیادی در ساری ساخته شدهاند، اما نگهداری برخی از آنها چندان مطلوب نیست. نیمکتهای شکسته، فضای سبز خشک و چراغهای خاموش، تصویری است که گاهی در گوشهوکنار شهر دیده میشود. شاید مشکل فقط کمبود بودجه نباشد؛ گاهی بیتوجهی ما مردم هم سهم دارد. وقتی زباله در چمنها میماند یا وسایل بازی خراب میشود، یعنی هنوز به ارزش فضاهای عمومی پی نبردهایم.
با این حال، هنوز هم پارکهایی هستند که با تلاش شهرداری و همکاری مردم، تمیز و دلانگیز باقی ماندهاند. پارک آفتاب، یکی از قدیمیترین فضاهای سبز ساری، خاطرات چند نسل را در خود دارد. این پارکها میتوانند به قلب تپندهی محلهها تبدیل شوند؛ جایی برای گفتوگو، ورزش و دوستی، نه فقط جایی برای عبور.
اگر یاد بگیریم هرکدام سهمی در حفظ فضای سبز داشته باشیم، ساری میتواند یکی از سبزترین و آرامترین شهرهای شمال شود. پارکها آیینهی رفتار ما هستند؛ همانقدر که از آنها مراقبت کنیم، از روح شهر مراقبت کردهایم.
شما پارکهای ساری را چگونه میبینید؟ کدام پارک برایتان خاطرهانگیزتر است؟ دیدگاه خود را برای «بهساری» بنویسید تا با هم گفتوگو کنیم.
