چرا رودخانهها در ساری به خوبی نگهداری نمیشوند؟
ساری شهری است که رودخانه در آن فقط یک عنصر طبیعی نیست؛ بخشی از هویت، جغرافیا و زندگی روزمره شهر است. با این حال، وقتی کنار بسیاری از رودخانههای ساری قدم میزنیم، تصویری میبینیم که با این ظرفیت طبیعی همخوانی ندارد. زبالههای رهاشده، بسترهای نامنظم، دیوارههای فرسوده و بیتوجهی عمومی باعث شده رودخانهها بهجای فضای زنده شهری، به حاشیهای فراموششده تبدیل شوند.
مشکل نگهداری رودخانهها در ساری فقط یک مسئله مدیریتی نیست. بخشی از ماجرا به نبود برنامهریزی منسجم برمیگردد؛ رودخانهها گاهی فقط در زمان بحران، مثل سیلاب، مورد توجه قرار میگیرند و در باقی سال رها میشوند. اما بخش دیگر، به رفتار ما شهروندان مربوط است. وقتی زباله در رودخانه ریخته میشود یا حریم آن نادیده گرفته میشود، در واقع داریم یکی از مهمترین داراییهای شهر را تخریب میکنیم.
در بسیاری از شهرها، رودخانه به محور زندگی شهری تبدیل شده؛ محل پیادهروی، گفتگو، تفریح و حتی رونق اقتصادی. ساری هم میتواند چنین تجربهای داشته باشد، اما این نیازمند تغییر نگاه است. رودخانه نباید فقط یک مسیر عبور آب باشد، بلکه باید بخشی از فضای عمومی شهر محسوب شود.
اگر رودخانههای ساری تمیز، ایمن و زنده باشند، کیفیت زندگی شهری بالا میرود و حس تعلق مردم به شهر تقویت میشود. این تغییر از تصمیمهای درست شروع میشود، اما بدون همراهی مردم دوام نخواهد داشت. رودخانهها آینه رفتار ما با شهر هستند.
