ساری سالهاست که عنوان «مرکز استان مازندران» را با خود یدک میکشد؛ اما آیا در واقعیت هم نشانی از یک شهر مرکزی دارد؟ وقتی از خیابانهای اصلی آن عبور میکنیم، گاهی حس میشود که نظم، برنامهریزی، و چهرهی شهریاش با جایگاه مرکز بودن همخوانی ندارد.
شهرهای مرکزی معمولاً در استانهای دیگر، نقش الگو و مرجع را ایفا میکنند؛ چه از نظر معماری شهری، چه در زمینه فرهنگ عمومی و مدیریت. اما در ساری، این نقش گاهی در سایه میماند. چرا؟ بخشی از پاسخ شاید به «مدیریت شهری» برگردد، اما بخش مهمتری از آن به «رفتار ما مردم» مربوط است.
وقتی شهروندان در نگهداری از محیط اطرافشان بیتفاوت باشند، وقتی مشارکت مردمی در زیباسازی و تصمیمگیریهای محلی پایین باشد، نتیجه همین میشود: شهری که مرکز است، اما حس مرکز بودن ندارد. ساری برای آنکه واقعاً مرکز باشد، نیاز دارد تا هم مدیریت شهری نگاه بلندمدتتری داشته باشد و هم مردم، احساس تعلق بیشتری پیدا کنند.
شهر از درون رشد میکند، نه با تابلو و عنوان. اگر هرکدام از ما سهم خود را در تمیزی، احترام به قانون، حفظ منابع طبیعی و همدلی با دیگران ادا کنیم، ساری همان شهری خواهد شد که لایق نام «مرکز استان» است.
شما وضعیت ساری را چگونه میبینید؟ آیا این شهر واقعاً مرکز استان است؟ دیدگاه خود را برای «بهساری» بنویسید تا با هم گفتوگو کنیم.